Zmiany na terenie cytoplazmy komórek

Inną metodą badania rytmów komórkowych jest obserwacja zmian zachodzących na terenie cytoplazmy. Brady (1965) w histologicznych badaniach bocznych komórek neurosekrecyjnych zwoju podprzełykowego Periplaneta americana nie stwierdził dobowych zmian w cytoplazmie, choć dobowe zmiany objętości jąder tych komórek sięgały 25%. Natomiast De Besse (1965) wykazała, że komórkach neurosekrecyjnych łańcuszka nerwowego Leucophaea znajduje się znacznie więcej neurosekretu na terenie cytoplazmy w nocy (podczas szczytu aktywności lokomotorycznej tych owadów) niż w dzień. Podobne wyniki uzyskano w badaniach komórek neurosekrecyjnych mózgu świerszczy (Cymborowski, 1970a, 1973a Cymborowski i Dutkowski, 1970b). W komórkach tych tak samo obserwuje się maksimum nagromadzenia neurosekretu w pierwszych godzinach po zapadnięciu ciemności, a więc wtedy, gdy owady wykazują szczyt aktywności ruchowej (ryc. 84). Przy zastosowaniu techniki wybiórczego’ barwienia neurosekretu stwierdzono istnienie rytmiki dobowej gromadzenia i uwalniania tej substancji przez komórki neurosekrecyjne pars intercerebralis mózgu świerszczy (ryc. 85)

Stopień nagromadzenia neurosekretu w tych komórkach ustalono na podstawie badań w mikroskopie świetlnym. Bardziej obiektywną metodę zastosował Reusing (1966b). Mianowicie autor ten w badaniach komórek neurosekrecyjnych mózgu Drosophila dokonywał pomiarów stopnia gromadzenia neurosekre- godz.

Badano także dobowe zmiany zachodzące w komórkach neu-rosekrecyjnych na poziomie ultrastruktury (Dutkowski et al.

– 1971) . Obserwacji dokonywano na komórkach neurosekrecyjnych pars intercerebralis mózgu świerszczy, które były pobierane od tych owadów w 30 minut po zapadnięciu ciemności i w

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *