Zmiany aktywności komórek neurosekrecyjnych

Czy jednak jest to jedyna możliwość interpretacji uzyskanych wyników? Istotnie tak można byłoby sądzić, gdyby całodobowe obserwacje zmian objętości jąder komórek neurosekrecyjnych mózgu tych owadów można było przeprowadzić na pojedynczych osobnikach, a nie na grupie, jak to uczyniono. Być może owady hodowane w warunkach LL posiadają także wyraźną rytmikę dobową objętości jąder komórkowych, ale na skutek braku synchronizatora występuje ona w różnych fazach doby, tak więc badana grupa jako całość jest arytmiczna.

Wykazano również istnienie rytmiki dobowej zmian objętości jąder sześciu par komórek neurosekrecyjnych zwoju pod- przełykowego Periplaneta americana hodowanych w warunkach LD 12:12 (Brady, 1967b). Jednakże, w przeciwieństwie do wyżej opisanych zmian w komórkach neurosekrecyjnych mózgu tych owadów, tutaj maksymalną objętość jąder stwierdza się w pierwszych kilku godzinach po wystąpieniu okresu ciemności (w mózgu w tym okresie jądra komórek neurosekrecyjnych są najmniejsze). Jeżeli przyjąć, że zmiany objętości jąder świadczą o zmianach aktywności komórek neurosekrecyjnych, mielibyśmy tu do czynienia z ośrodkami funkcjonującymi na przemian.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *