Zdolność do mierzenia 24-godzinnego okresu czasu

Zdolność do mierzenia 24-godzinnego okresu czasu wydaje się mieć u tego organizmu charakter wrodzony. Świadczą o tym. doświadczenia, w których przetrzymywanie Gonyaulax przez długi czas (nawet przez okres trzech lat) w warunkach stałego- oświetlenia Prowadzi do zaniku rytmiki badanych procesów. Jeżeli jednak takie arytmiczne pierwotniaki przeniesie się do warunków stałej ciemności, to natychmiast powraca rytmika z okresem około 24-godzinnym (Hastings i Sweeney, 1958).

Dalszym dowodem na to jest hodowla tych pierwotniaków w nienaturalnych warunkach oświetlenia np.: w LD 8 : 8 kiedy to uzyskuje się maksimum świecenia oraz maksimum podziałów komórkowych co 16 godzin. Umieszczenie następnie takich kultur w warunkach stałego oświetlenia lub stałej ciemności przywraca im ich naturalną rytmikę tych procesów (co 24 godziny). Takie wyniki uzyskiwano nawet wtedy gdy hodowle w nienaturalnym fotoperiodzie trwały pi’zez okres 7 miesięcy.

Podobnie nie udało się zmienić naturalnego okresu rytmów dobowych Gonyaulax polyedra przez stosowanie różnych temperatur. W tego typu doświadczeniach uzyskiwano tylko zmianę amplitudy badanych rytmów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *