Zastosowanie techniki elektroencefalo- graficzne

Wielu badaczy (między innymi Richter, 1967 Cymborowski, 1974b) określało dobowy rozkład snu i czuwania zwierząt na podstawie obserwacji ich zachowania. Metoda ta jest obarczona poważnymi błędami wynikającymi z niemożności odróżnienia na oko stanu spoczynku zwierzęcia od jego snu. Innym poważnym mankamentem jest konieczność, celem umożliwienia obserwacji, przetrzymania badanych zwierząt w warunkach stałego oświetlenia, co może również wpływać na dobowy rozkład snu i czuwania. Niedogodność tę starano się usuwać przez oślepienie zwierząt eksperymentalnych, co według badaczy miało ułatwiać obserwacje bez wprowadzania zakłóceń związanych z koniecznością zapalania światła. Jednakże, jak już powiedzieliśmy poprzednio, nawet dźwięki dochodzące z laboratorium w godzinach pracy mogą w znacznym stopniu wpływać na przebieg rytmu snu i czuwania zwierząt.

Wydaje się więc, że zastosowanie techniki elektroencefalo- graficznej clo badania rytmu dobowego snu i czuwania zwierząt, mimo pewnych niedogodności omówionych w rozdziale 2, jest najbardziej obiektywną metodą badania tego procesu (Dement i Kleitman, 1957 Jouvet et al. 1959).

Rozłożenie w ciągu doby wzajemnie przeplatających się okresów snu i czuwania zwierząt odbywa się według następującej reguły: czuwanie (aktywne i nieaktywne) — sen (wolnofalowy i paradoksalny) i znów aktywne czuwanie (Narębski et al. 1972). Jest to doskonale uwidocznione na przykładzie hipnogramu dobowego chomika syryjskiego (ryc. 52), u którego epizody snu przeplatają się z okresami aktywności (Tymicz et al. 1972). Na

– 10 20 uwagę zasługuje fakt istnienia prawie nieprzerwanego okresu czuwania tego zwierzęcia występującego od godziny 16 do 21 w warunkach naturalnego dnia i nocy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *