Zastosowanie prekursora DNA

Przy zastosowaniu prekursora DNA (3H-tymidyny) wykryto istnienie dobowego rytmu syntezy tego kwasu nukleinowego w komórkach wątroby szczurów (Eling, 1967). Zaś zastosowanie znakowanej trytem urydyny pozwoliło na stwierdzenie rytmu syntezy RNA w, komórkach neurosekrecyjnych mózgu owadów (Cymbo- rowski i Dutkowski, 1969 Cymborowski, 1970a). Zastosowanie 35S-cysteiny pozwoliło na wykrycie rytmiki syntezy białka w tych komórkach (Cymborowski, 1973b).

Drugą metodą, która coraz częściej jest stosowana w badaniach rytmiki na poziomie komórek, jest zastosowanie mikroskopu elek-tronowego. Dla przykładu można podać, że stwierdzono istnienie dobowych zmian w ultrastrukturze komórek wątroby szczura (Jerusalem et al. 1967) oraz wspomnianych już wyżej komórek neurosekrecyjnych mózgu owadów (Dutkowski et al. 1971).

Oprócz przedstawionych powyżej metod badań rytmiki dobowej komórek tkanek odpowiednio pobranych i utrwalonych istnieje możliwość badania rytmiki pojedynczych żywych komórek. Ostatnio bardzo intensywnie bada się pod tym kątem czynność bioelektryczną pojedynczych komórek nerwowych. Szczególnie przydatne są do tego celu olbrzymie neurony występujące w zwojach nerwowych Aplysia. Metodyka długotrwałej rejestracji impulsów elektrycznych pojedynczych neuronów jest opisana przez Strunwassera (1965).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *