Zarodek może reagować na bodźce dźwiękowe

W podsumowaniu przedstawionych wyników badań możemy stwierdzić, że: – 1) na wszystkich etapach rozwoju i metamorfozy owadów występują procesy zmieniające się w rytmie dobowym,

– 2) obserwowane rytmy są regulowane na drodze neurohormonalnej i kontrolowane przez endogenny zegar biologiczny,

– 3) synchronizacja pracy zegara biologicznego z warunkami panującymi w środowisku odbywa się przy udziale fotoperiodu.

Kozwój rytmiki aktywności ruchowej owadów. Rozwój rytmu dobowego aktywności lokomotorycznej owadów był badany zaledwie w kilku przypadkach. Lutz (1932) stwierdził, że larwy świerszcza domowego (Acheta domesticus) będące w ostatnim stadium larwalnym posiadają wyraźną rytmikę dobową aktywności ruchowej o przebiegu zbliżonym do tego, jaki wykazują postacie dorosłe. Jest to zgodne z wynikami badań Bantley’a i Hoy’a (1970) nad postembrionalnym rozwojem ośrodków centralnego układu nerwowego regulujących aktywność motoryczną świerszczy. Autorzy ci wykazali, że nerwowe połączenia odpowiedzialne za generowanie impulsów elektrycznych związanych z motoryką owadów wykształcają się pod względem funkcjonalnym całkowicie przed ostatnią linką. Jednakże we wczesnych stadiach larwalnych nie funkcjonują zupełnie. Niestety brak jest badań nad dobową aktywnością lo-komotoryczną bardzo wczesnych stadiów larwalnych owadów. Wyniki badań powyższych autorów nad rozwojem funkcji u- kładu nerwowego sugerują, że wczesne stadia larwalne tych zwierząt nie posiadają rytmiki aktywności ruchowej wykształca się ona dopiero pod koniec ich rozwoju. Według Becka (1968) nie istnieje biologiczna potrzeba takiego rytmu u larw, podczas gdy posiadanie rytmiki dobowej aktywności lokomotorycznej przez formy dorosłe zwiększa szanse przystąpienia ich do rozrodu.

Wśród kręgowców najbardziej odpowiednimi obiektami do badań rytmiki rozwoju są gady i ptaki. Przede wszystkim ze względu na to, że z małymi wyjątkami (gady żyworodne) cały ich rozwój odbywa się poza organizmem matczynym, co wyklucza jego wpływ na rozwijający się zarodek. Takiego wpływu nie da się wykluczyć u ssaków, być może z wyjątkiem ssaków jajorodnych. x

Otoczka jaj gadów i ptaków jest zwykle cienka, co umożliwia oddziaływanie czynników środowiska, a przede wszystkim warunków oświetlenia, temperatury i wilgotności na rozwijający się zarodek. Zarodek może także reagować na bodźce dźwiękowe, jak na to wskazują wyniki doświadczeń przeprowadzonych na kurach przez Gottlieba (1965). Autor ten wykazał, że embriony kurcząt i kaczek reagują na głosy ptaków dorosłych na długo przed wykluciem z jaja.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *