Zagadnienie neurohormonalnej regulacji aktywnośći ruchowej

Właściwe wyjaśnienie zagadnienia neurohormonalnej regulacji aktywności ruchowej owadów musi czekać jeszcze na wyniki przyszłych eksperymentów. Wyniki tu przedstawione potwierdzają udział w regulacji aktywności ruchowej owadów bliżej nie określonej substancji, wydzielanej okresowo do hemolimfy tych zwierząt.

Harker (1956) poszukując źródła domniemanej substancji hormonalnej produkowanej w organizmie owada stwierdziła, że jest nim zwój podprzełykowy, a ściślej dwie pary jego bocznych komórek neurosekrecyjnych. Podaje ona wyniki doświadczeń, w których udało się wywołać rytmikę dobową arytmicznych (pozbawionych głowy karaluchów) przez impłantację do ich jamy ciała zwoju podprzełykowego pobranego od ‚zwierzęcia rytmicznego pod względem aktywności lokomotorycznej. Było- ,by to więc pierwsze doniesienie o ścisłym zlokalizowaniu zegara biologicznego w ośrodkowym układzie nerwowym owada. Za wytwarzanie i podtrzymywanie rytmiki dobowej odpowiedzial-ne byłyby tylko 4 komórki neurosekrecyjne, których zniszczenie miało powodować utratę tej rytmiki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *