Synteza białek

Zastosowanie mieszaniny znakowanych aminokwasów (Cymborowski i Dutkowski, 1970b), a w szczególności 35S-cys- teiny (Cymborowski, 1973b, 1982) pozwoliło na wykazanie istnienia dobowej rytmiki syntezy białek na terenie komórek ne- urosekrecyjnych mózgu i zwoju podprzełykowego świerszczy. Stwierdzono, że maksymalna synteza białka przez komórki ne- urosekrecyjne pars intercerebralis mózgu tych owadów hodowanych w warunkach LD 12:12 występuje w okresie światła w godzinach 10—14 (ryc. 90), a więc wtedy, gdy owady mają niską aktywność lokomotoryczną. W tym samym czasie występuje stosunkowo niewielkie nagromadzenie neurosekretu na terenie tych komórek. Najniższą syntezę białek stwierdza się w pierwszych godzinach po zapadnięciu ciemności, czyli podczas szczytu aktywności lokomotorycznej badanych owadów. W tym także okresie występuje maksymalne nagromadzenie neurosekretu w komórkach pars intercerebralis.

Tak więc ponownie potwierdzono omówioną poprzednio zależność procesów metabolicznych od stopnia nagromadzenia neurosekretu na terenie badanych komórek neurosekrecyjnych, tym razem w odniesieniu do stopnia syntezy białek.

Powyższe badania zostały wykonane na zwierzętach hodowanych w warunkach 12 godzin światła i 12 godzin ciemności na dobę. Dlatego też nie można stwierdzić, czy obserwowana rytmika syntezy RNA i białek jest rytmiką endogenną, czy jest to tylko wynik rytmicznego oddziaływania bodźców związanych z przejściem zwierzęcia z fazy jasnej do ciemnej, czy odwrotnie. Pewnym dowodem endogenności tych procesów mogą być wyniki doświadczeń przeprowadzanych na tkankach wyizolowanych z organizmu. Jak już bowiem wspomniano rytmika dobo-

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *