Rytmika wylęgania się postaci dorosłych

Rytmika wylęgania się postaci dorosłych Drosophila została dokładnie przebadana przez Pittendrigha (1954). Autor ten stwierdził, że jeśli owady te od wylęgu z jaj hoduje się w warunkach DD, to ich linki imaginable (wychodzenie z poczwarek) zachodzą w różnym okresie w ciągu doby. Jeżeli natomiast takie poczwarki naświetli się przez krótki okres czasu (wystarcza nawet 1 minuta naświetlania), to wtedy następuje synchronizacja linek imaginalnych i wszystkie owady wychodzą w okresie stosowanego naświetlania.

Brett (1955), Zimmerman i Ives (1971) stwierdzili, że taka synchronizacja linek imaginalnych zachodzi nawet wtedy, gdy naświetlano pierwsze stadia larwalne tych owadów i dalej hodowano je w warunkach stałej ciemności. Podobną rytmikę linek imaginalnych można uzyskać u Drosophila hodowanych w warunkach DD, a następnie przeniesionych do warunków LL (Chandrashekaran i Loher, 1969a, b). Przeprowadzono również innego typu doświadczenia polegające na hodowli Drosophila od wylęgu z jaj w warunkach stałego światła. Wtedy nie obserwowano żadnego rytmu linek imaginalnych. Natomiast jak wy-kazał Winfree (1970, 1973), przeniesienie takiej hodowli do warunków stałej ciemności powoduje jej urytmicznienie i wszystkie owady zaczynają wychodzić z poczwarek w okresie trwają- cym około 6 godzin, występującym tylko raz w ciągu doby. Okres ten został nazwany, podobnie jak w przypadku linek larwalnych, furtką. Ciekawe, że po przeniesieniu owadów z LL do DD kolejna linka imaginalna odbywa się według reguły: 15-)-24n, gdzie „15” oznacza ilość godzin od zadziałania warunków DD, a „n” — całkowitą ilość dni. Tak więc przenosząc na przykład poczwarki Drosophila z LL do DD pojawia się rytm

fazie 15+24n pod warunkiem, że okres LL trwał nie krócej niż 12 godzin. Fakt ten skłonił Pittendrigha (1966) do wyciągnięcia wniosku, że 12-godzinne naświetlanie owadów prowadzi do zatrzymania zegara biologicznego. Być może uzyskanie arytmicznych świerszczy pod względem aktywności lokomotorycznej na skutek hodowli ich w warunkach LL (Cymborowski, 1968) było spowodowane również zatrzymaniem zegara biologicznego, który podejmował swoją „pracę” po przeniesieniu tych owadów do warunków LD (Cymborowski, 1969b).

„Pobudzenie” zegara biologicznego do pracy może odbywać się nie tylko po przeniesieniu owadów z warunków LL do DD

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *