Rytm linek larwalnych oraz przepoczwarczeń

Wzrost i rozwój owadów odbywa się etapowo poprzez wiele następujących po sobie linień larwalnych prowadzących do postaci dorosłej u owadów o przeobrażeniu niezupełnym lub do poczwarki i następnie do postaci dorosłej u form z przeobrażeniem zupełnym. Kolejne linki, czyli zrzucanie starej kutikuli, są pod kontrolą hormonalną. Proces ten jest poprzedzany uwolnieniem przez mózg hormonu, który stymuluje gruczoły protora- kalne do produkcji hormonu linienia — ekdyzonu. Powstawanie nowej kutikuli po zrzuceniu starej jest również kontrolo-wane przez hormon, który jest produkowany przez corpora al- lata — hormon juwenilny (Wigglesworth, 1971 Wyatt, 1972).

Rensing (1971) wykazał, że uwolnienie hormonu mózgowego stymulującego gruczoły protorakalne u Drosophila odbywa się w rytmie dobowym. Sugerowało to, że proces linek larwalnych jak również przepoczwarczeń zachodzi także w rytmie dobowym. Dowodów na to dostarczyły doświadczenia wykonane przez Trumana (1972b) na dwóch gatunkach owadów: Anthe- raea pernyi oraz Manduca sexta. Eksperymenty te były wykonywane na owadach hodowanych w dwóch rodzajach fotoperiodu, a mianowicie w LD 12:12, który indukuje poczwarkową diapa- uzę, oraz w 17:7 utrzymujący stały rozwój badanych owadów. W tych warunkach oba omawiane gatunki wykazują wyraźną rytmikę linek larwalnych (ryc. 99). Przy czym ustalono tu dwa podstawowe fakty, a mianowicie:

– 1) linki larwalne odbywają się w coraz to szerszym przedziale czasu wraz z kolejnym stadium larwalnym najmniejszy przedział czasu występuje przy przejściu z pierwszego do drugiego stadium larwalnego, a największy z czwartego do piątego (ostatniego)

– 2) godziny, w których odbywa się nasilenie linek larwalnych ulegają zmianie w zależności od stadium zaawansowania rozwoju larwalnego.

Wykazanie, że linki larwalne badanych owadów odbywają się w określonym przedziale czasowym w ciągu doby wskazy wałyby również na istnienie rytmiki dobowej uwalniania hormonu mózgowego (PTTH) owadów. Dowiedziono tego w eksperymentach przeprowadzonych na grupie (około 1200 sztuk) synchronicznie rozwijających się larw Manduca (Truman, 1972b). Larwom tych owadów po przejściu w stadium czwarte zakładano w różnych godzinach doby przewiązki między odcinkiem głowowym a tułowiem. Zastosowanie takiej przewiązki powoduje odizolowanie od reszty ciała głowowych narządów endo- krynalnych owada, jak: mózg, corpora cardiaca i corpora allata, pozostają zaś gruczoły protorakalne.

Okazało się, że założenie ligatur larwom przed godziną 4 drugiego dnia po przejściu ich w stadium IV, nie powoduje dalszego ich rozwoju (ryc. 100). Natomiast zastosowanie ich po

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *