Regulacja aktywności głosowej owadów

Dobowa aktywność wydawania dźwięków przez owady była szczególnie badana na licznych gatunkach należących do. Ortho- ptera (patrz rozdział 2). W roku 1972 ukazały się dwie prace poświęcone mechanizmom regulacji dobowej aktywności głosowej owadów należących do tego rzędu. Dumortier (1972) przeprowadził obszerne badania na owadach należących do rodzaju Ephippiger, zaś Loher (1972) na świerszczach Teleogryllus com- modus Walker.

W badaniach na Ephippiger wykazano, że oślepienie tych o- wadów, a także obustronne odizolowanie od mózgu płatów wzrokowych nie zakłóca rytmiki ich aktywności głosowej w warunkach LD. Świadczyłoby to. o istnieniu pozawzrokowej fotorecepcji u tych owadów. Dalsze obszerne badania i skomplikowane eksperymenty wykazały, że prawdopodobnie zegar biologiczny sterujący rytmem aktywności głosowej jest umieszczony w mózgu, a nie w płatach wzrokowych.

Wyniki te nie zgadzają się z danymi uzyskanymi przez Lo- hera (1972). Autor ten wykazał, że u Teleogryllus commodus nie istnieją pozawzrokowe drogi fotorecepcji, za którą są odpowiedzialne tylko oczy złożone. Również odcięcie obu płatów wzrokowych od mózgu powoduje całkowitą utratę rytmiki aktywności głosowej badanych owadów. Rytm ten .nie ulega zmianie po usunięciu tylko jednego płata wzrokowego. Autor uważa zatem, że płaty wzrokowe odgrywają zasadniczą rolę w me-chanizmie prawidłowego funkcjonowania zegara sterującego, ak-tywnością głosową owadów.

Z przedstawionych danych wynika, że niezbędne są dalsze badania w tym kierunku, które mogłyby doprowadzić do. zbadania endogennego mechanizmu regulacji dobowej aktywności wydawania dźwięków przez owady.

Obszerne i szczegółowe badania zostały przeprowadzone nad mechanizmem zegara biologicznego sterującego metamorfozą owadów. Traman i Riddiford ( 1970) stwierdzili, że usunięcie mózgu poczwarkom prowadzi do rozregulowania dobowej rytmiki linek imaginalnych u Hyalophora cecropia i Antherea per- nyi. Dalej wykazano, że ekstrakt z mózgu poczwarek wstrzykiwany innym poczwarkom powoduje synchronizację linek imaginalnych (Truman i Sokolove, 1972).

Na podstawie uzyskanych wyników można sądzić, że zegar regulujący linki imaginalne owadów jest zlokalizowany w mózgu i wywiera swoje działanie za pośrednictwem substancji hormonalnej.

W kolejnych doświadczeniach Truman (1972c) wykazał, że przepoezwarczanie owadów jest również pod kontrolą zegara zlokalizowanego w mózgu owadów. Wykonał on szereg pomysłowych eksperymentów na larwach Manduca sexta, które dostarczyły dowodów na to, że hormony odpowiedzialne za prawidłowy przebieg metamorfozy są uwalniane o ściśle określonej porze doby, o czym już Ibyła mowa w rozdziale 5.

Opisana sekwencja aktywności układu endokrynalnego jest zaprogramowana z góry i kontrolowana przez zegar endogenny zlokalizowany w mózgu (Truman, 1972 Truman i Riddiford, 1974).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *