Przytwierdzenie muszli małży do podłoża

Również w tym przypadku muszla małża jest na stałe przymocowana do podłoża (ryc. 23), zaś do drugiej przytwierdza się nitkę, którą przez system bloczków łączy się z pisakiem atramentowym. Połączenie wolnej muszli małża z urządzeniem piszącym odbywa się przez dźwignię, która umożliwia regulację amplitudy zapisu. Papier przesuwa się z szybkością 17 nim/godz., co wystarcza do uzyskania bardzo wyraźnych zapisów (ryc. 24). Bar-

Powstaje teraz pytanie, czy przytwierdzenie muszli małży do podłoża nie zmienia w zasadniczy sposób rytmu ich aktywności. Otóż jak wykazały doświadczenia Salánki i Vero (1969) postępowanie takie nie ma praktycznie żadnego wpływu na badany proces. Wykonanie bowiem szeregu obserwacji w warunkach naturalnych i laboratoryjnych nie ujawniło zasadniczych różnic w przebiegu aktywności dobowej tych zwierząt. Do badań aktywności tych zwierząt w warunkach naturalnych bez przytwierdzania ich jednej części muszli zastosowano bardzo pomysłowy aparat opisany dokładne w pracy Vero i Salanki (1969).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *