Przygotowanie zwierząt do badań rytmiki dobowej

Niezbędne jest odpowiednie przygotowanie zwierząt do badań w zakresie rytmiki dobowej. Najważniejszą rzeczą jest standaryzacja materiału doświadczalnego, polegająca w tym przypadku na synchronizacji rytmów dobowych poszczególnych osobników. Jak wiemy z rozdziału 1, synchronizację taką, praktycznie u wszystkich zwierząt, możemy przeprowadzić przez ich hodowlę w określonych warunkach światła i ciemności (np. LD 12:12). Hodowlę taką należy prowadzić co najmniej przez dwa tygodnie, aby być pewnym, że u wszystkich zwierząt nastąpiło wyrównanie faz określonych rytmów (Haus et al, 1980). Synchronizatorem, czy dawcą czasu, dla niektórych zwierząt może być również jakiś inny, cyklicznie zmieniający się czynnik środowiska. W przypadku zwierząt zmiennocieplnych mogą to być rytmiczne zmiany temperatury. Jak stwierdził Hoffman (1969a) zastosowanie dobowych zmian temperatury w zakresach: 7,2 3,6 1,6 oraz 0,9°C może wywołać synchronizację aktywności ruchowej jaszczurek (Lacerta siculd). Natomiast takiej synchronizacji nie da się uzyskać w przypadku myszy polnej (Apodemus sylvaticus) nawet przy stosowaniu cyklu temperatury w zakresie zmian 15 i 26°C. Podobne wyniki braku wpływu temperatury na rytm dobowy aktywności ruchowej chomików otrzymał Bruce (1960).

Nie bez znaczenia jest również utrzymywanie odpowiedniej wilgotności w hodowlach zwierząt eksperymentalnych (Cloudsley- -Thompson, 1960). Jest to szczególnie ważne w badaniach rytmów dobowych wielu naziemnych bezkręgowców żyjących w warunkach dużej wilgotności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *