Proces metamorfozy owadów

Poczwarki na kilkanaście godzin przed linką imaginalną wkłada Isię do oddzielnych małych probówek (ryc. 20A). Następnie wkłada się korek luźno poruszający się w tej probówce tak, by mógł on być łatwo- wypychany przez wykluwającego się owada (ryc. 20B). Całość zamyka się gazą oraz perełką szklaną. Gazę przykleja się do probówki tak, że po wyjściu owada z poczwarki jest wypychana tylko perełka, zaś korek jest przez nią przytrzymywany. Szereg probówek (do 20 sztuk) umieszcza się w jednej linii nad lejkiem, do którego wpadają wypychane podczas wyli- nek perełki szklane. Perełki wypadając z lejka uderzają o dźwignię wyłącznika obwodu prądu powodując jego przerywanie. Każ de uderzenie perełki jest rejestrowane na okopconym papierze obracającego się walca kimografu.

Za pomocą tego urządzenia w bardzo’ krótkim czasie otrzymuje się odpowiednią ilość wyników. Zaletą są również małe rozmiary, co umożliwia trzymanie go w termostacie, w ściśle kontrolowanych warunkach temperatury, wilgotności oraz fotoperiodu.

Innym procesem metamorfozy owadów, która zmienia się w rytmie dobowym jest przechodzenie larw z jednego stadium w drugie (Truman, 1972a), a więc linki larwalne.

I tutaj najprostszą metodą badania tego procesu jest bezpośrednia obserwacja. Jest ona bardzo uciążliwa ze względu na to, że u większości owadów poszczególne stadia larwalne nie różnią się zasadniczo między sobą, a różnice w wielkości są trudne do wychwycenia. Pomocnym tu może być znakowanie larw (Cymborow- ski i Kryspin, 1974a i b). Jednakże w dalszym ciągu istnieje konieczność oglądania każdej larwy w celu stwierdzenia czy odbyła ona w określonym czasie linkę czy nie. Jest to więc sposób niezwykle uciążliwy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *