Ostatnie doświadczenia z zakresu transplantacji

Wyniki tych doświadczeń zostały po 11 latach potwierdzone przez innych autorów (Handler i Konopka, 1979) w badaniach aktywności ruchowej muszki owocowej (Drosophila melanogas- ter). Autorzy ci otrzymali dwa mutanty tego owada w wyniku działania metanosulfonianu etylu. Różniły się one między sobą rytmem spontanicznej aktywności lokomotorycznej. Jedną grupę stanowiły owady całkowicie arytmiczne (per °), zaś drugą były owady mające krótki okres spontanicznego rytmu aktywności ruchowej (pers). Owady tej ostatniej grupy miały okres rytmu wynoszący 18—20 godzin, zamiast około 24 godzin obserwowanych u owadów dzikich. Jeżeli następnie przetrans- plantowano mózg z owadów o krótkim rytmie aktywności lokomotorycznej do owadów arytmicznych, te ostatnie stawały się natychmiast rytmiczne. Co ważniejsze, miały one również rytm krótki, charakterystyczny dla dawców mózgu. Wpływ implantowanego mózgu zaznaczał się przez okres 3-6 dni.

Ostatnie doświadczenia z zakresu transplantacji zegara bio-logicznego u świerszczy zakończyły się powodzeniem (Cymbo- rowski, 1981). Biorcami mózgu były owady dorosłe, którym u- sunięto komórki neurosekr ecy jne pars intercerebralis mózgu, wskutek czego były one nierytmiczne i hiperaktywne. Natomiast dawcami mózgu były dwie grupy świerszczy. Jedne z nich wykazywały w warunkach stałej ciemności rytm spontanicznej aktywności ruchowej o okresie krótszym od 24 godz. (S-PAR), zaś inne miały okres dłuższy od 24 godz. (L-PAR). Uzyskane wyniki przedstawia tabela 3.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *