Największa wrażliwość nadnerczy

Jednym z przykładów dobowych zmian wrażliwości narządów organizmu na substancje wprowadzone z zewnątrz jest wpływ tej samej dawki hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) na reakcję nadnerczy w warunkach in vitro (Ungar i Halberg, 1962). W doświadczeniach przeprowadzonych przez tych badaczy określano poziom kortykosteronu uwalnianego w ciągu 2 godzin przez nadnercza pobrane od myszy w różnych okresach doby i inkubowane z tą samą dawką ACTH dodawaną do medium. Nadnercza pobierano od myszy hodowanych w warunkach LD 12:12.

Stwierdzono, że największa wrażliwość nadnerczy wyrażająca się ilością uwalnianego kortykosteronu występuje około godziny 4 w nocy, zaś najmniejsza o godzinie 16 w dzień (ryc. 135). Na rycinie tej przedstawiono również dobowe zmiany poziomu kortykosteronu w surowicy krwi tych myszy w warunkach normalnych. Obserwuje się tu również wyraźny rytm dobowy, lecz jego faza jest przesunięta o 180° w stosunku do wrażliwości nad- godz,

Otrzymane wyniki wskazują, że nadnercza posiadają endo genny rytm dobowych zmian wrażliwości na ACTH, który nie zostaje zakłócony przez wyizolowanie tych narządów z organizmu, a więc po odcięciu wszelkich połączeń nerwowych i humo- ralnych. Świadczyłoby to również o istnieniu rytmu dobowego procesów metabolicznych nadnerczy.

Z metodycznego punktu widzenia stwierdzenie istnienia zmian dobowych w reakcji narządu w warunkach in vitro, z dającymi się przewidzieć zmianami jego stanu fizjologicznego, sugeruje, że tego typu badania mogą znaleźć szersze zastosowanie w endokrynologii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *