Friedman i Walker

Obserwowano również dobową rytmikę wydalania przez nerki jonów sodu, potasu, wapnia, magnezu i fosforu, co świadczyłoby o dobowych zmianach wielu ważnych dla życia procesów fizjologicznych (Min, et al. 1966 Bahorsky i Bernardis, 1967 Aschoff et al. 1971 i wielu innych).

Friedman i Walker (1969) wykazali, że we krwi szczurów hodowanych w warunkach LD 12:12 (okres światła trwał od godziny 8 do 20). Występuje wyraźna rytmika dobowa poziomu glukozy przy czym’ ma ona charakter bimodalny (ryc. 73). Najwyższe stężenie glukozy obserwuje się pod koniec ciemności, drugi zaś szczyt, nieco niższy występuje pod koniec okresu światła. Sutherland i Rall (1960) wykazali istnienie korelacji między poziomem glukozy we krwi a poziomem katecholamin i cyklicznego 3,5’ AMP (cAMP). Wydaje się więc, że wzrost poziomu glu-kozy występujący pod koniec okresu światła może być spowodowany przez poprzedzający go wzrost histaminy (ryc. 74). Jest to zgodne z danymi uzyskanymi przez Fearna et al. (1966, którzy stwierdzili że histamina może pobudzić rdzeń nadnerczy do wyrzucania stosunkowo dużych ilości katecholamin, a te z kolei powodują wzrost poziomu glukozy we krwi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *