Dotychczasowe badania nad wpływem promieniowania

Dotychczasowe badania nad wpływem promieniowania rent-genowskiego nie uwzględniały możliwości powstawania poważnych zaburzeń rytmiki dobowej różnych procesów fizjologicznych w organizmie, mimo braku wyraźnych zmian dobowych we wrażliwości lub w zachowaniu się. Dowodem na to mogą być wyniki badań wpływu promieniowania rentgenowskiego, a także ultrafioletowego na rytm dobowy eozynofili krwi myszy (Mus muscutus L.) uzyskane przez Kamyk (1969). Autorka ta stosowała jednorazowe dawki promieniowania X o natężeniu 600 r oraz jednorazowe naświetlanie promieniami UV o natężeniu 79 000 ergów/cm2/sek i długości fali w granicach 254—405 mjx. W warunkach fizjologicznych we krwi myszy obserwuje się wyraźną rytmikę dobową ilości eozynofili, której maksimum występuje około południa zaś minimum około północy. Promieniowanie rentgenowskie, stosowane w okresie maksimum obniża znacznie ilość eozynofili, natomiast stosowanie tej samej dawki w nocy nie

zwierzęta kontrolne zwierzęta naświetlane promieniami X zwierzęta naświetlane UV‘

Promieniowanie rentgenowskie i ultrafioletowe mogą prowadzić do wystąpienia istotnych zmian w rytmie dobowym aktywności różnych enzymów. Surowiak (1969) stwierdził, że pod wpływem dużych jednorazowych dawek promieniowania UV i rentgenowskiego zachodzą zmiany ilościowe kwaśnej fosfatazy w takich narządach myszy jak: podwzgórze, przysadka, nadnercza i tarczyca. Wywołane zaburzenia, polegające na zwiększeniu się zawartości kwaśnej fosfatazy w badanych narządach samców myszy, oraz jej zmniejszaniu się u samic, zwykle ustępowały po upływie 24 godzin od ekspozycji zwierząt.

Niektóre zagadnienia rytmów dobowych w medycynie były omawiane na pierwszym polskim sympozjum, które odbywało się w roku 1972, a jego materiały zostały wydrukowane w „Medycynie Lotniczej”.

Historia badań rytmiki dobowej w odniesieniu do problemów medycyny została obszernie przedstawiona w monografii A. Soll- bergera „Biological Rhythm Research” wydanej w 1965 roku. Zadziwiające jest, że ogromna większość lekarzy z całego świata ignoruje istnienie endogennej rytmiki dobowej procesów fizjologicznych zachodzących w organizmie człowieka. Wszystkie obserwowane zmiany dobowe starają się oni wytłumaczyć tylko i wyłącznie wpływem różnych czynników środowiska, a przede wszystkim dużą rolę przypisuje się oddziaływaniu pokarmu na te procesy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *