Doświadczenia na ćmach

Z tego co powiedzieliśmy poprzednio, unieczynnienie komórek neurosekrecyjnych pars intercerebralis powinno prowadzić do hiperaktywności owadów, jednak przy zastosowaniu rezerpiny otrzymano wynik odwrotny, a mianowicie zahamowanie aktywności ruchowej. Dane te wskazują, że być może rezerpina powoduje unieczynnienie ośrodków pobudzających aktywność lokomotoryczną znajdujących isię w mózgu owadów. Przypuszczano, że działają one za pośrednictwem amin katecholowych i 5-HT. Rozpoczęto więc serię doświadczeń, w których szczególną uwagę zwrócono na działanie serotoniny na aktywność lokomotoryczną świerszczy (Cymborowski, 1970c). Wykazano, że iniekcja do hemolimfy świerszcza serotoniny w dawkach 1—5,ug/g ciężaru ciała nie powoduje wyraźnych zmian zarówno w poziomie jak i rytmie aktywności lokomotorycznej. Jednakże te same dawki podawane bezpośrednio do protocerebrum mózgu owada wywołują powstanie hiperaktywności lecz bez zmiany rytmiki (ryc. 124). Iniekcja tej samej ilości roztworu fizjologicznego do protocerebrum nie powoduje wyraźnych zmian w ak-tywności ruchowej tych owadów.

Podobne wyniki uzyskano w doświadczeniach przeprowadzonych na ćmach (Hinks, 1967 1968). Iniekcja 5-HT w ilości lO^g/g masy ciała do hemolimfy powoduje powrót do aktywności ruchowej przypadającej na okres ciemności, a zmienionej przez uprzednie zniszczenie komórek neurosekrecyjnych pars intercerebralis ich mózgu. W tym bowiem przypadku zabieg niszczenia komórek umożliwiał wnikanie serotoniny z hemolimfy do mózgu, na skutek uszkodzenia bariery hemolimfa-mózg.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *