Dalsze doświadczenia Bullougha i Laurence

Dalsze doświadczenia Bullougha i Laurence (1968b, c, d) do-prowadziły do wykrycia jeszcze innych substancji wywierających hamujące działanie na podziały mitotyczne komórek zwanych chalonami (z grec. chalon — hamować). Związki te, jak wykazały liczne badania, są substancjami białkowymi produkowanymi przez komórki wchodzące w fazę keratynizacji. Są one wydzielane do najbliższego otoczenia tych komórek. Zro- godz.

Następnie w doświadczeniach in vitro wykazano, że hamujące działanie chalonów jest wzmagane przez obecność adrenaliny. Łatwo więc można było teraz wyjaśnić dobowe wahania podziałów mitotycznych komórek obserwowanych na terenie różnych tkanek.

Otrzymane wyniki rzucają także nowe światło na procesy regeneracyjne. Dotychczas przyjmowano bowiem, że po uszkodzeniu tkanki wzrost podziałów mitotycznych w okolicy rany spowodowany jest pobudzającym działaniem tzw. hormonu zranienia wydostającego się z uszkodzonych komórek. Obecnie wy- daje się, że ten. wzrost jest spowodowany utratą czynnika hamującego mitozy a mianowicie chalonów — co w konsekwencji prowadzi do utraty dobowej rytmiki podziałów mitotycznych, mimo że hormony stresowe produkowane są nadal rytmicznie.

Z odkryciem chalonów wielu autorów wiązało duże nadzieje w walce z rakiem (Mohr et al. 1968 Bullough, 1968).

Opisywana rytmika dobowa zmian aktywności mitotycznej. komórek występuje nie tylko w warstwie rozrodczej naskórka. Podobny charakter zmian indeksu mitotycznego obserwowano w wielu innych tkankach ssaków zwykle maksymalne jego wartości przypadają na godziny nocne zaś minimalne na okres dzienny. Takie też wyniki otrzymano w badaniach dobowych zmian liczby dzielących się komórek gonad męskich chomików (Werka, 1972). U zwierząt tych hodowanych w warunkach LD 12:12 maksymalna liczba dzielących się komórek przypada na godzinę 20. Ciekawe, że szczyty te nie ulegały zmianie w zależności od pory roku (ryc. 94) zmieniał się tylko średni poziom aktywności mitotycznej.

Zaobserwowane dobowe zmiany aktywności mitotycznej komórek gonad chomików autor ten wiąże ‚z rytmicznym oddziaływaniem hormonów gonadotropowych. Rytmika uwalniania tych hormonów została stwierdzona u różnych gatunków zwierząt jak również u człowieka (Faiman, 1967).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *