Dalsze badania mechanizmu neurohormonalnej regulacji

W dalszych badaniach mechanizmu neurohormonalnej regulacji rytmiki aktywności ruchowej owadów stosowano metody farmakologiczne. Okazało- się, że iniekcja do hemolimfy owada rezerpiny prowadzi do zablokowania normalnej funkcji komórek neurosekrecyjnych mózgu. Masner et al. (1970) wykazali, że nawet dodanie rezerpiny do pokarmu Trobolium confusum blokuje uwalnianie neurosekretu z komórek neurosekrecyjnych pars intercerebralis mózgu tych owadów.

Z drugiej strony, podanie rezerpiny powoduje wypłukiwanie amin katecholowych i 5-hydroksytryptaminy (5-HT) zwanej pospolicie serotoniną, które występują na terenie mózgu owadów (Weish i Moorhead, 1960 Colhoun, 1964 Frontali i Norberg, 1966 Frontali, 1968) i prawdopodobnie biorą udział w regula- godz.

W badaniach przeprowadzonych w tym zakresie na świerszczach (Cymborowski, 1970c, 1972d, 1973a Cymborowski i Muszyńska, 1974) stwierdzono, że iniekcja rezerpiny do hemolimfy tych owadów trzymanych w warunkach LD 12:12 w ilości 7—10 jug/g masy ciała powoduje znaczne obniżenie poziomu aktywności ruchowej oraz zaburzenie jej rytmu w ciągu 2—6 dni, po którym to okresie obserwuje się powrót do normalnej rytmiki, obserwowanej przed iniekcją (ryc. 123). Zaburzenie rytmu polega przede wszystkim na przesunięciu jego fazy.

Normalne świerszcze hodowane w warunkach 12 godzin światła i 12 godzin ciemności na dobę wykazują około 75% dobowej aktywności w nocy, gdy tymczasem po iniekcji rezerpiny w omawianej ilości obserwuje się zahamowanie aktywności nocnej a wzrost aktywności dziennej.

Zupełnie inne wyniki otrzymuje się po iniekcji różnych dawek rezerpiny owadom trzymanym w warunkach stałej ciemności i wykazującym spontaniczną aktywność ruchową. Podanie rezerpiny w różnych dawkach (od 2,5—10/ig/g ciężaru ciała) powoduje zahamowanie aktywności lokomotorycznej oraz zniesienie jej rytmu na krótszy lub dłuższy okres w zależności od dawki.

We wszystkich przypadkach, jak to wykazały badania histologiczne, iniekcja rezerpiny powodowała akumulację neuro.se- kretu w komórkach neurosekrecyjnych pars intercerebralis mózgu świerszczy uniemożliwiając jego uwalnianie. Podobne wyniki uzyskano w badaniach komórek neurosekrecyjnych mózgu Galleria mellonella L. (Cymborowski i Kryspin, 1974b).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *