Badanie rytmów dobowych owadów

Zasada automatycznej rejestracji aktywności ruchowej owadów polega na: 1) wykrywaniu ruchów zwierząt w specjalnych aparatach zwanych akto grafami oraz 2) na ich zapisywaniu na skali czasu, przez co otrzymuje się a k t o g r am y. Ogólnie metody wykrywania ruchów zwierząt można by podzielić na mechaniczne oraz elektryczne. Najbardziej rozpowszechniony jest sposób drugi i jemu też poświęcimy najwięcej uwagi w tym rozdziale.

Rejestracja aktywności ruchowej owadów. Metodyka badań aktywności ruchowej drobnych organizmów, a w tym i owadów, została opisana w pracach przeglądowych (Cloućlsley-Thompson, 1955 Cymborowski, 1969a 1972a Miller, 1979).

Najwięcej aktografów skonstruowano na zasadzie balansowania odpowiednio zbudowanej komory z umieszczonym we- wnątrz zwierzęciem. Pierwszym badaczem, który zastosował w pracy nad badaniem aktywności owadów ten typ aktografu był Szymański (1914). Aparat jego zbudowany był z drucianej klatki umieszczonej na długiej dźwigni podpartej w środku ciężkości {ryc. 4). Zapis ruchów prowadzono na obracającym się raz na dobę walcu kimografu.

W zmodyfikowanej wersji (ryc. 5) aktografy rejestrujące. Jeden z pierwszych aktografów działających na zasadzie elektrycznej został wykorzystany do badań aktywności ruchowej owadów przez Lutza (1932). Aparat ten był zbudowany z dwu

W dalszym ciągu zostanie podany opis bardzo prostego w budowie i obsłudze aparatu do oznaczania aktywności ruchowej owadów, pomysłu autora, który może być z, powodzeniem wykonany w każdym laboratorium. Był on używany do rejestracji rytmu aktywności ruchowej świerszczy, Acheta domesticus (Cym- borowski, 1969b, 1970a, b).

W skład tego aparatu wchodzi termostat z płaszczem wodnym, aktograf oraz urządzenie rejestrujące. Ogólny schemat budowy zamieszczony jest na rycinie 6 (Cymborowski, 1972a).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *