Badania z automatycznym licznikiem scyntylacyjnym

W celu pokonania tych trudności, jak też umożliwienia analizowania dużej ilości materiału doświadczalnego, został zbudowany specjalny aparat (Hastings, 1960). Urządzenie to pozwala automatycznie mierzyć luminescencję kultur Gonyaulax hodowanych w świetle.

W pomysłowy sposób zaadaptowano tu powszechnie stosowany w badaniach izotopowych automatyczny licznik scyntylacyjny. Jednorazowo mieści się w nim 100 probówek ustawionych na obrotowej tarczy, którą można dowolnie oświetlać. W określonych przedziałach czasowych probówki kolejno wchodzą do ciemnej komory, w celu pomiaru natężenia światła wytwarzanego przez badane organizmy. Jeden pomiar trwa około 30 sek. co nie powinno zakłócić procesów fotosyntezy tych organizmów. Natężenie światła, po odpowiednim wzmocnieniu, jest rejestrowane na przesuwającej się taśmie papieru, a probówka z hodowlą wraca na swoje poprzednie miejsce. Cały cykl pomiarów może być kilkakrotnie powtarzany, co jest bardzo istotne w badaniach rytmu dobowego.

Innym, powszechnie badanym procesem w odniesieniu do planktonu jest rytmika dobowa jego pionowych wędrówek (En- right i Hammer, 1967 Sppley, et al., 1968 Enrdght, 1969). Badania tego typu są niezmiernie pracochłonne i właściwie nie dające się zautomatyzować. Badacz musi pobierać w ustalonych odstępach czasu w ciągu doby próbki z określonych głębokości zbiornika wodnego, zakonserwować je, a następnie przeprowadzić oznaczenia jakościowej i ilościowej ich zawartości.

Bardzo ważnym etapem tej pracy jest właściwe pobranie próbek do badań. Hydrobiolodzy opracowali szereg różnych metod pobierania planktonu (np. Enright 1969). Powszechnie stosuje się tu odpowiednie siatki planktonowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *