Badania nad mechanizmem regulacji rytmiki dobowej

W ostatnich badaniach nad mechanizmem regulacji rytmiki dobowej aktywności ruchowej świerszczy (Cymborowski i Brady, 1972 Cymborowski, 1973d, 1981) wykorzystano fotoaktograf pomysłu autora. Był to aktograf typu labiryntowego (ryc. 15A). Owad umieszczony był w kołowym labiryncie o obwodzie około 30 cm. W jednym miejscu podłogi tego korytarza był umieszczony fototranzystor, zaś u góry tuż nad nim znajdowało się źródło światła podczerwonego (ryc. 15B).

Sygnały pochodzące z aktografu rejestrowane były na przesuwającej się taśmie papieru lub zliczane przez zestaw liczników w sposób opisany poprzednio. Zaletą tego aktografu jest możliwość zapewnienia zwierzęciu odpowiednich warunków pod względem dostępu do pokarmu i wody ad libitum. Nie istnieje tu obawa zachwiania równowagi komory, co mogło się zdarzyć w aktografach działających na zasadzie mechanicznej.

W przypadku użycia do doświadczeń większych czy mniejszych owadów istnieje możliwość zwiększenia lub zmniejszenia długości labiryntu. Zastosowanie labiryntu w kształcie koła zapobiega gromadzeniu się owadów w kątach, co oczywiście wpływa na jakość uzyskiwanych wyników.

Przedstawione typy aktografów nie nadają się oczywiście do badań aktywności ruchowej owadów czy ich larw żyjących w ziemi lub też w produktach spożywczych jak zboże, mąka itp. Dlatego też zaistniała konieczność skonstruowania do tego celu urządzenia opartego na innej zasadzie działania.

Urządzenie takie było wykorzystywane do badań aktywności ruchowej larw mola woskowego (Galleria mellonella) oraz mklika

Dla wzmocnienia szmerów wydawanych przez poruszającego się owada dno komory zbudowano z cienkiej folii aluminiowej

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *