Badania na świerszczach

Przyjęcie koncepcji podwójnego zegara funkcjonującego u o- wadów tłumaczy wiele dotychczas uzyskanych wyników. Nie wszystkie rytmy zachodzące w organizmie muszą być pod jednoczesną kontrolą obu zegarów jedne z nich mogłyby być kontrolowane bezpośrednio przez ESSO A a drugie przez ESSO B. Potrzebne są jednakże dalsze intensywne badania w tym kierunku. Przede wszystkim podstawowym mankamentem licznych prac dotychczas wykonanych jest to, że były one przeprowadzane tylko w warunkach LD. W świetle tego co powiedzie-liśmy powyżej istnieje podejrzenie, że w takich przypadkach obserwowano tylko „pracę” zegara nadrzędnego. Do badań mechanizmu ESSO B niezbędne jest przeprowadzanie doświadczeń również w warunkach stałych środowiska. Przy planowaniu doświadczeń należy również brać pod uwagę fakt bezpośredniej reakcji, przynajmniej u niektórych owadów, ESSO B na zmieniający się fotoperiod (Bali, 1972).

W badaniach przeprowadzonych na świerszczach (Cymbo- rowski, 1968) wykazano, że istnieje możliwość transplantacji zegara biologicznego owadów z owada rytmicznego do owada nie- rytmicznego. Doświadczenia polegały na niszczeniu komórek neurosekrecyjnych pars intercerebralis mózgu świerszczy, na skutek czego były one nierytmiczne i hiperaktywne. Następnie takim owadom implantowano do odwłoka mózgi od dawców rytmicznych. W wyniku tego zabiegu owad nierytmiczny stawał się owadem rytmicznym na przeciąg dwóch, trzech dni, a potem znowu powracał do aktywności jaką wykazywał przed im- plantacją mózgu (ryc. 118). Powstały w wyniku implantacji mózgu rytm był przesunięty w fazie w stosunku do rytmu dawcy: szczyt aktywności występował pod koniec okresu ciemności (u dawcy przypadał on na początek tego okresu). Zbyt krótki okres działania implantowanego mózgu tłumaczono wtedy zbyt krótkim okresem jego przeżywalności, co można było stwierdzić na podstawie badań histologicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *