Aktograf

Najważniejszą częścią aparatu jest aktograf, który umieszcza się w termostacie celem zapewnienia określonych warunków doświadczalnych. Ciągła wentylacja w termostacie zachodzi dzięki znajdującym się w nim, odpowiednio umieszczonym i zabezpieczonym przed przechodzeniem światła z zewnątrz, otworem. Nad aktografem umieszczone jest źródło światła, którego natężenie można zmieniać przez stosowanie żarówek o różnej mocy, a także przez zmianę wysokości zawieszenia. Żarówka jest połączona z zegarem programowym, za pomocą którego można zmieniać dobowe warunki oświetlenia (długość fotoperiodu, ilość faz świetlnych itp.). Określoną wilgotność w termostacie, a tym samym i w aktografie utrzymuje się dzięki umieszczeniu w nim pojemników z wodą.

Zasadniczą częścią aktografu jest komora, w której umieszcza się owady (ryc. 7). Jej rozmiary uzależnione są od wielkości badanego owada. W doświadczeniach na świerszczach domowych (Acheta domesticus L.) odpowiednią okazała się komora o rozmiarach: 10X8X3 cm. Jako komory mogą być z powodzeniem wykorzystane pudełka plastikowe o odpowiednich rozmiarach. Powierzchnia górna pudełka musi być przezroczysta i posiadać liczne otwory, co umożliwia przechodzenie światła oraz wentylację wewnątrz komory. Dno komory jest podwójne. Pomiędzy częścią górną (perforowaną), a dolną znajduje się warstwa bibuły filtracyjnej, która może być zwilżona wodą i w miarę potrzeby

Jeżeli zachodzi konieczność przetrzymania owada przez dłuższy czas w aktograf ie, przy jednej z krótszych ścian komory umieszcza się na stałe mały pojemnik na pokarm.

Komora jest zawieszona na osiach obrotu, które są przymocowane do jednej z krótszych ścian. Dzięki temu zawieszeniu może ona wykonywać ruchy w jedną i w drugą stronę. Innym możliwym rozwiązaniem balansu komory jest umieszczenie jej na ostrzu w linii środkowej. Jednakże w znacznym stopniu utrudnia to posługiwanie się aktografem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *