Aktograf zbadał aktywność ruchową

Przepływ hemolimfy z jednego owada do drugiego- odbywał się przez krótką rurkę plastikową. Parabiozę kontrolną stanowiły pary owadów bez połączenia hemolimfy.

Aktywność ruchową oznaczono w aktografie zaopatrzonym w tunel w kształcie koła o obwodzie około 30 cm. Wszystkie oznaczenia prowadzono w temperaturze 24°C i 70% ± 2% wilgotności i w stałej ciemności.

Opracowano wyniki tylko tych par owadów, z których oba przeżyły co najmniej 4 dni od chwili przeprowadzenia zabiegu.

Wyniki 56 parabioz Acheta i 36 Periplaneta zamieszczono w tabeli 2. Uzyskano trzy główne typy wyników:

– 1. Owady o wyraźnym rytmie (R), ze szczytem aktywności ruchowej przypadającym na okres szczytu dawcy (owada górnego).

Kontrola I — bez połączenia hemolimfy Kontrola II — wstawiona niedrożna rurka P — obliczone na podstawie testu Fischera

– 2. Owady nie wykazujące jakichkolwiek oznak rytmu aktywności ruchowej (AR).

– 3. Owady wykazujące nieokreślony bliżej, trudny do scha-rakteryzowania rytm aktywności ruchowej (?R).

Dla obu badanych gatunków wniosek wydaje się być jednoznaczny. A mianowicie, kiedy dolny, pozbawiony głowy owad ma połączony swój układ krwionośny z układem krwionośnym owada górnego (rytmicznego), staje się on również rytmiczny. W przypadku Acheta procent transponowanego w ten sposób rytmu wynosi 80°/o, zaś w przypadku Periplaneta, aż 87%.

W doświadczeniach kontrolnych procent transponowanego rytmu wynosił około 20% dla obu gatunków owadów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *